Sound Vibe BLOG

Witajcie, Po długiej przerwie czas na kolejne recenzje, newsy i informacje na moim blogu. Tak, długi okres pozwolił mi ogarnąć pewne sprawy i nabrać świeższych pomysłów , aby dalej pchać to wszystko w dobrą stronę. Nie przedłużając zabierzmy się za recenzje nowej płyty Włodiego. Włodi jako weteran polskiej rap gry, członek Molesty i Parias po długiej przerwie wdrąża w rzeczywistość kolejny krążek. Po Wszystko z Dymem pozycja Włodiego stała na bardzo wysokim poziomie. Mimo tematyki jointów, weedu itp. Włodek umiejętnie wplatał i wplata swoje przemyślenia, wrażenia czy też nurtujące go kwestie. Jak by nie patrzeć Wszystko z Dymem było na prawdę mocną pozycją , która wpisała się na dobre w polski rap. Po długiej przerwie następca WZD wkracza z pełnego kopyta do wiernych słuchaczy, fanów którzy głodni materiału mogą wreszcie przesłuchać WDPDD. Zabierając się za odsłuch miałem nadzieje, że WDPDD będzie w pewnym stopniu rewolucją. Moje przypuszczenia głównie wynikały po przez...

 EVIL TWIN  Kiedy po raz pierwszy zetknąłem się z twórczością Matiego , nie do końca rozumiałem jego fenomen oraz styl w którym się otacza. Mówiąc nie rozumiałem mam na myśli to, iż potrzebowałem: raz - czasu, dwa - dobrego researchu kawałków po których przekonam się do całości. Wiecie co?! Zadziałało Po prze katowaniu mixtape'u Yllom stylówa Guziora na prawdę mi siadła, tym bardziej gdy mogłem rozpoznać pewne nawiązania ( Początek Gorillaz - Feels Good Inc w kawałku Clint Eastwood ). Po Yllom nastała w pewnym sensie cisza. Ja czekając na nowe rzeczy od Matiego starannie śledziłem Quequality , Tour of the Year 2 czy Młode Wilki vol 4 . Tak, było też Eehe jednak mimo swojej zajebistości kawałek nie do końca zapowiadał solo Guziora . Raczej była to taka tajemnica którą traktowałem w taki a nie inny sposób.  I tu nastaje trzęsienie ziemi !    Chwila czekania, a dokładnie początek wakacji i nagle dostaje infor...

Do twórczości Holaka jak wiadomo można podejść różnie... Jedni, w tym i moja osoba będą zachwyceni alternatywnymi brzmieniami oraz niecodziennym podejściem względem tekstów czy samego przekazu, drudzy zaś będą wciąż tworzyć zarzuty o płytkość, dziwactwo lub średniość materiału. W moim odczuciu cała ta alternatywna muzyka młodego pokolenia (nie tylko młodego no ale) w pewnym sensie jest stawiana na próbę czasu jak i próbę rozgłosu. Jak mogliście zauważyć, w starszym poście który był recenzją płyty SONAR wspominałem o tym jak bardzo daleko byłem w temacie prawdziwej muzyki tworzonej w Polsce. Podczas przygody z płytą Pętle w dużej mierze zacząłem również i przygodę z twórczością samego Holaka .  Po ciekawie serwowanych zwrotkach oraz tekstach zdecydowałem się na przejrzenie jego dokonań. W większości sprawdzonych rzeczy były to rzeczy nietuzinkowe, wręcz mało dosłowne, brnące w alternatywny prąd rzeki zwanej tu muzyką. Nie zapomnijmy też o Małych Miastach , projekcie...

Złość , emocje, 100 % rapu czyli :   Almost Famous  Biorąc się za recenzję tego albumu nie sposób było nie odsłuchać wrzucanych  wcześniej singli jak i klipów które promowały AF. Dla wielu słuchaczy tak wściekle szczera forma rapu na pewno stała się zdarzeniem na które długo trzeba było czekać w polskim hip hopie. Dużym plusem dla składu jest totalnie ogromny fuck dla komercji , co mówi samo przez się, iż jest to nielegal.   Czy taka decyzja miała duży wpływ na całość AF?  Nie, ponieważ jak sam tytuł mówi była to i jest to nadal czysta esencja tego z czym utożsamia się skład.  Nie ma tu żadnych zahamowań czy cenzurowania. Bons, Laik i Soulpete wrzucają kawałki kiedy uznają że trzeba i jak chcą. To właśnie ta elastyczność i brak z góry ustalonych wymagań sprawia, że dostajemy materiał który finalnie można zdefiniować jako album dekady. Czegoś takiego oraz takich person zdecydowanie ciężko szukać w dzisiejszych czasach. Ludzi mającyc...

I. Wprowadzenie Zaczynając od początku, pierwszym takim podejściem do twórczości Hadesa była dla mnie na pewno HIFI Banda z albumem 23:55 . Sam koncept oldschoolowości którą od zawsze lubiłem sprawiła, że płyta w środowisku hip hopowym stała się płytą kultową. Nie mam tutaj jakiegoś krytycznego zastrzeżenia ponieważ album ten powtarzałem wiele razy, co dało mi jakieś pojęcie o tym kto jest kim z czwórki osób znajdujących się w składzie ( Diox,Hades,Czarny,Dj Kebs ). Sama charakterystyczność barwy głosu Hadesa oraz szersze podejście do tematów otaczających artystę, pokazało, że w 2012 roku udział gościnny na POE ( Projekt Ostry Emade ) było czymś realnym i czymś co sprawiło, iż Ostry jak i Hades mają tą specyficzną chemię łączącą tak różne, a za razem wyjątkowe podejścia do rapu i tekstów przekazywanych nam, słuchaczom. Nie trzeba było czekać bo 2013 roku dostaliśmy płytę O.S.T.R.'a wraz z Hadesem o nazwie HAOS . Był to klasyczny powrót do brzmień z la...